Kişisel sergi · 2026

Ara Zamanın
Kıyısında

Tarih
9 Kasım – 1 Aralık 2026
Yer
Caddebostan Kültür Merkezi
Kadıköy, İstanbul
Eser
35 resim
Küratör
Figen Yılmaz
Yol tarifi
Haritada aç ↗
Katalog
e-Kataloğu görüntüle ↗
Denizde Fırtına
Denizde Fırtına · 100 × 140 cm · 2026
Sergi manifestosu

Her zamanın
bir kıyısı vardır.

Bir yerden ayrılırken, henüz başka bir yere varmamışken durduğumuz; geçmişin geride kalmadığı, geleceğin ise henüz başlamadığı o belirsiz eşikte...

Ara zaman, tam da burasıdır.

Zahit Büyükişliyen’in “Ara Zamanın Kıyısında” sergisi, zamanı bir takvim olarak değil, bir ruh hâli, bir bellek alanı ve sürekli dönüşen bir eşik olarak ele alıyor.

Bu resimlerde deniz bir manzara değildir.
Deniz; zamanın hareketidir.
Liman; bekleyiştir.
Kıyı; karşılaşmadır.
Ufuk; henüz bilinmeyendir.
Dalga ise hiçbir zaman aynı biçimde geri dönmeyen belleğin kendisidir.

Büyükişliyen’in resimlerinde limanlara, teknelere, dalgalara ve kıyılara baktığımızda aslında bir coğrafyanın görüntüsüyle karşılaşmayız. Resim, görünenden görünmeyene doğru açılır. Mekân giderek belleğe, manzara deneyime, deniz ise içsel bir yolculuğa dönüşür.

Burada geçmiş ile bugün arasında kesin bir sınır yoktur. Geçmiş, resmin katmanlarında yaşamaya devam eder. Bazı biçimler belirir, silinir, yeniden ortaya çıkar. Bazı izler tamamlanmadan bırakılır. Boyanın yüzeydeki hareketi, zamanın kendisi gibi, sürekli bir oluş hâlindedir.

Bu nedenle sergideki resimler tamamlanmış görüntüler olmaktan çok, devam etmekte olan zaman parçalarıdır.

Büyükişliyen’in sanatında uzun yılların biriktirdiği deneyim, burada geçmişe dönük bir nostalji olarak değil, bugünü yeniden kuran bir bakış olarak karşımıza çıkar. Sanatçı, yıllar boyunca gözlemlediği denizi ve limanı tekrar etmez; onları her defasında başka bir zamandan yeniden görür.

Çünkü aynı deniz yoktur.
Aynı kıyı yoktur.
Aynı insan da yoktur.
Her bakış, gördüğünü değiştirir.

Bu sergide fırtına yalnızca doğanın hareketi değildir; dönüşümün, kırılmanın ve yeniden kurulmanın imgesidir. Sakin deniz ise dinginlikten çok, fırtınanın henüz başlamadığı ya da sona ermediği bir ara hâli taşır.

Tam da bu nedenle “Ara Zamanın Kıyısında” bir varış sergisi değildir.
Bir bekleme sergisidir.
Bir geçiş sergisidir.
Bir eşik sergisidir.

İzleyici, bu resimlerin karşısında yalnızca bir limana bakmaz; kendi hayatının limanlarını düşünür.

Nereden geldik?
Neyi geride bıraktık?
Hangi kıyıya ulaşmaya çalışıyoruz?
Ve belki de en önemlisi:
Henüz neredeyiz?

Büyükişliyen’in resimleri bu sorulara cevap vermek yerine, onları açık bırakır.

Çünkü sanatın gücü bazen bir şeyi açıklamakta değil, bakışın önünde yeni bir soru yaratmakta yatar.

“Ara Zamanın Kıyısında”, geçmiş ile gelecek arasındaki o ince çizgide duruyor.

Denizin karayla buluştuğu yerde.
Görünen ile hatırlananın arasında.
Hareket ile sessizliğin arasında.
Gitmek ile kalmak arasında.
Ve belki de insanın kendi zamanıyla karşılaştığı yerde.
Kıyıdayız.
Deniz önümüzde.
Bellek arkamızda.
Ve ufuk hâlâ açık.
Ara zaman devam ediyor.

Küratör: Figen Yılmaz

Sanatçıdan

Sanatçıdan

Bu sergide yer alan çalışmaların her biri, benim için farklı bir bakışın ve farklı bir iç yolculuğun sonucudur. Kimi resimlerde gerçekliğin izleri daha belirgindir; kimilerinde ise görüntü giderek çözülür, renk ve hareket öne çıkar. Bazen bir mekânın tanınabilirliği önem kazanırken, bazen o mekânın bende bıraktığı duygu gerçeğin kendisinin önüne geçer. Bu nedenle resimlerimde gerçek ile düş, gözlem ile hafıza, geçmiş ile bugün arasında kesin sınırlar koymak istemiyorum.

Sanatçı olarak yıllar içinde öğrendiğim en önemli şeylerden biri, resmin kesin cevaplar vermek zorunda olmadığıdır. Aksine iyi bir resim, izleyicide yeni sorular yaratabildiği ölçüde yaşamaya devam eder. Ben de kendi resimlerimde izleyiciye tamamlanmış bir anlam sunmak yerine, onun kendi deneyimiyle tamamlayabileceği açık alanlar bırakmayı önemsiyorum.

Her sergi, benim için bir son değil, yeni bir başlangıçtır. Çünkü resim bittiği anda sanatçıdan ayrılır ve izleyiciyle yeni bir ilişki kurmaya başlar. Bu sergiyle birlikte ben de yıllar boyunca biriktirdiğim görüntüleri, renkleri, hareketleri ve sessizlikleri yeniden izleyiciyle buluşturuyorum.

Belki de bütün bu resimlerin ortak noktasında tek bir düşünce var: Zaman geçer, görüntüler değişir, mekânlar dönüşür; fakat insanın dünyaya bakma ve onu yeniden kurma ihtiyacı devam eder.

Benim için resim, hâlâ bu yeniden kurma arzusunun en güçlü biçimidir.

M. Zahit Büyükişliyen, 2026

Sergideki eserler